ثـــــــــــار الله
 

اربعین حسینی

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: هرگاه خداوند خیر ـ و عاقبت به خیری ـ را برای کسی اراده کند محبّت امام حسین (علیه السلام) و  زیارتش را در دل او قرار می دهد و هرگاه بدبختی ـ و عاقبت به شری ـ را برای کسی اراده کند بُغض به حسین (علیه السلام) و زیارتش را در دل او قرار می دهد!

متن حدیث: عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَیْرَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَیْنِ وَ حُبَّ زِیَارَتِهِ وَ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ السُّوءَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ بُغْضَ الْحُسَیْنِ وَ بُغْضَ زِیَارَتِه‏.

 




[ شنبه 15 آذر 1393  ] [ 10:41 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]

بوی سیب حرم امام حسین علیه السلام

حسنین (امام حسن و امام حسین علیهماالسّلام) بر پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) وارد شدند و جبرئیل در خدمت آن حضرت بود، حسنین (علیهماالسّلام) به دور جبرئیل می گردیدند و او را به دحیه کلبی  تشبیه می نمودند و جبرئیل به طراف آسمان اشاره می کرد، مثل کسی که می خواهد چیزی را اخذ نماید، پس ناگاه دیدم در دست جبرئیل سیب و بِه و انار بود، همه آنها را به حسنین (علیهماالسّلام) داد، پس رویشان نورانی گردید. از فرح و شادی خدمت جدشان آمدند، آن حضرت حسنین (علیهماالسّلام) را بوسید و به آن دو فرمودند: بروید به منزل خودتان و اول به منزل نزد پدر خود بروید، چنانکه جدّ ایشان امر کرده بود عمل کردند و از آن سیب و بِه و انار چیزی میل نکردند تا اینکه پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) نزد ایشان آمده، پس همه نشستند و خوردند تا سیر شدند.

و هرچه می خوردند از آن سیب و بِه و انار از آنها چیزی کم نمی شد و به حالت اول برمی گشت تا اینکه پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) از دنیا رحلت نمود.

تا فاطمه زهراء  (سلام الله علیها) زنده بود چیزى از آن میوه‏ ها کم نشد.

امام حسین (علیه السلام) می فرمایند: هنگامى که مادرم از دنیا رفت انار مفقود شد. و سیب و بِه در ایام حیات پدرم باقی بود. وقتی پدرم علی ابن أبی طالب (علیهماالسلام) شهید شد، بِه را ندیدم. سیب باقی بود به هیئت و صورت خودش، تا وقتی که از نوشیدن آب [فرات] مرا منع کردند. وقتى من آن سیب را مى‏ بوئیدم عطش و تشنگى من آرام می گرفت. هنگامی که اجلم نزدیک شد دیدم که سیب متغیر گشته پس یقین کردم شهید خواهم شد!

امام سجاد (علیه السلام) می فرمایند: شنیدم پدرم این موضوع را یک ساعت قبل از شهید شدنش مى‏ فرمودوقتى آن حضرت شهید شد بوى آن سیب از قتلگاهش یافت می شد. من به دنبال آن سیب رفتم ولى اثرى از آن یافت نشدبوى آن سیب بعد از شهادت حسین (علیه السلامهمچنان باقى بودوقتى من قبر آن حضرت را زیارت کردم بوى آن از قبر مبارکش می وزیدهر کسى از زوار شیعیان ما که بخواهد از بوى آن سیب بهره‏مند شود باید در وقت سحر در صدد زیارت برآیدزیرا اگر با اخلاص باشد از بوى آن برخوردار خواهد شد.

 




[ شنبه 15 آذر 1393  ] [ 10:31 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]
 
اكثر منابع تاريخي به نقل از منتهي الآمال و محدث نوري رسيدن كاروان اسرا به كربلا را در سال اول به دليل طولاني بودن مسافت بعيد دانسته اند اما لهوف سيدبن طاوس مي فرمايد قافله در راه مدينه به قتلگاه آمدند و با جابربه زيارت امام حسين و عزاداري پرداخته و مردم اطراف هم آمدند و ذكري از سال نشده است .



[ شنبه 15 آذر 1393  ] [ 10:19 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]

 

 

در برخي از روايات نظير اين مطلب آمده است، لکن اين مسئله مربوط به کساني است که شامه آنها حسيني است و به واسطه اتصال به ولايت، به مقاماتي رسيده و به درجاتي دست يافته باشند؛ همچنانکه در همان روايات به اين مطلب تصريح شده که «فانه يجده اذا کان مخلصاً»

(بحارالانوار، جلد 45/ص91/حديث31)

 

 




[ شنبه 15 آذر 1393  ] [ 10:13 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]


 

 

با اين که در بستر تاريخ کشتار بيرحمانه زيادي رخ داده است و همه آن جنگ‏ها و جنايت‏ها در لا به لاي کتاب‏هاي تاريخ دفن شده است و محققان بايد نبش تاريخ کنند تا زواياي تاريک آن‏ها روشن و دانسته شود که در قرن‏هاي گذشته بر اين مرز و بوم چه گذشته است. اما صرف مظلوم بودن افراد مقتول، موجب ماندن آنان در حافظه روز گار نمي‏شود. بسياري از مظلومان و ستمديدگان تاريخ فراموش شده‏اند و اکنون نامي از آنان برجاي نمانده است؛ کسي که براي کشورگشايي و هدف‏هاي غير خدايي مي‏جنگد، در تاريخ مدفون مي‏شود.
 
تنها واقعه‏اي که چونان نگيني بر انگشتري تاريخ مي‏درخشد و قدر اول آسمان جهاد و اجتهاد و قيام و اقدام است، همانا واقعه? عاشوراست؛ زيرا سالار شهيدان براي احياي دين خدا قيام کرد و از آن‏جا که دين الهي «حيّ لايموت» است، احياگر دين نيز هرگز نمي‏ميرد و نامش براي هميشه بر جريده عالم ثبت است.
پس از واقعه  کربلا و شهادت امام حسين (عليه‏السلام) و يارانش، امويان چنين مي‏پنداشتند که اسلام نابود شده است و ديگر نشاني از آن برجاي نخواهد ماند. يزيد سرْخوش از اين پندار خام، طبل نابودي دين بر کوفت و چنين سرود:
 
لعبت هاشم بالملک فلا 
خبر جاء و لا وحى نزل
 
يعني دين و حکومت از بازيچه‏هاي بني‏هاشم بود و اکنون جز افسانه‏اي از آن بر جاي نمانده است. نه وحيي نازل شده و نه خبري آمده است؛ ولي پس از سخنان گهربار و حماسي امام سجّاد (عليه‏السلام) و زينب (عليهاالسلام) ياوه‏هاي امويان باطل شد و دين، زندگي جاويد يافت.
 



[ شنبه 15 آذر 1393  ] [ 09:35 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]


 

 به يقين پيروزى از آنِ امام حسين(عليه السلام) و يارانش بود; زيرا پيروزى به معنى رسيدن به هدف است و هدف امام حسين(عليه السلام) که ظاهر ساختن چهره کريه منافقان بنى اميّه و نجات اسلام از چنگال آن تفاله هاى عصر جاهليّت بود، حاصل شد. و مراسم باشکوه عصر ما که وسيله بسيار مؤثرى براى دميدن روح شجاعت و ايثار در برابر ظلم و بيدادگرى در کالبد انسان هاست، گواه اين پيروزى است و نبايد فراموش کنيم که عامل مهمّ پيروزى انقلاب ما و پيروزى در جنگ تحميلى، همين حماسه عاشورا بود، که در راهپيمايى ها و سنگرهاى مجاهدان زمزمه مى شد..




[ شنبه 15 آذر 1393  ] [ 09:31 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]


 

از آنجايي که ابتدا بيشتر مداحان از روي کتاب روضة الشهدا نوشته ملا حسين واعظ کاشفي (متوفي به سال 910 هجري) براي مردم نوحه خواني مي کردند کم کم مراسم عزاداري امام حسين (عليه السلام) به نام روضة معروف گرديد و بعد هم براي همه ائمه اطهار(عليهم السلام) استفاده شد.




[ شنبه 15 آذر 1393  ] [ 09:27 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]
 
بنابر نظر مشهور، تاريخ‌نگارانِ معروف نام ده فرزند را براي امام حسين ـ عليه‌السّلام ـ ذكر مي‌كنند كه شش تن آنها پسر و بقيه دختر مي‌باشند. دختران حضرت ـ عليه‌السّلام ـ عبارت بودند از زينب، سكينه، فاطمه و رقيه. همان نخستين روزي كه امريءالقيس بن عدي، رئيس قبيله بكر بن وائل اسلام آورد، اميرالمؤمنين علي ـ عليه‌السّلام ـ دو فرزندش حسن و حسين ـ عليهما‌السّلام ـ را نزد وي برد و فرمود: «يا عم؛ من علي بن ابي‌طالب پسر عمو و داماد رسول خدا هستم و اين دو نيز فرزندزادگان اويند. ما ميل داريم كه با تو پيوند خويشاوندي برقرار كنيم.» 
 
امريءالقيس در پاسخ گفت: ياعلي، من سه دختر دارم. نخست «محيات» كه او را به تو تزويج مي‌كنم و ديگر «سلمي» كه وي را به نكاح حسن در مي‌آورم و بعد «رباب» كه او را با پيوند با حسين خرسند مي‌سازم.
از پيوند امام حسين ـ عليه‌السّلام ـ با رباب، (آن بانوي جليل‌القدر) حضرت سكينه خاتون به دنيا آمد، و نام مادر گرامي رسول‌ خدا ـ صلي الله عليه و آله ـ حضرت آمنه ـ عليها‌السّلام ـ را بر او نهادند.
حضرت سكينه ـ عليها السّلام ـ سيدة النساء عصر خويش بود و روز پنج‌شنبه، پنجم ماه ربيع‌الاول سال 117 ه‍ ق در مدينه وفات كرد.اينك پس از شناخت مختصري از حضرت سكينه ـ عليها السّلام ـ به بررسي شرح احوال مصعب و خاندان او مي‌پردازيم. 
 
زبير بن عوام بن خويلد بن اسد بن عبدالغري يكي از شخصيت‌هاي برجسته تاريخ اسلام است، كه بعدها دچار انحرافاتي شد. وي محرم اسرار اهل‌بيت ـ عليهم‌السّلام ـ بود و تحت تعليمات و بركات اين خاندان بود، تا آنكه فرزندش عبدالله به دنيا آمد. اميرالمؤمنين ـ عليه‌السّلام ـ مي‌فرمايند: «ما زال الزبير يعدّ منا اهل‌البيت حتي نشأ ابنه عبدالله.»
 
برادر كوچكتر عبدالله، مصعب است كه به ابا عيسي يا ابا عبدالله ملقب بود. وي به شخصيت امام حسين ـ عليه‌السّلام ـ ارادت ويژه‌اي داشت و همواره او را اسوة خود قرار داده بود اما متأسفانه جاه‌طلبي او مانع از آن مي‌شد كه به ياري امام ـ عليه‌السّلام ـ بشتابد. وي پيوسته به دنبال كسب خلافت عراق بود. مصعب پس از قتل مختار، مدتي از سوي برادرش عبدالله امير كوفه گرديد بارها با سپاهيان عبدالملك بن مروان جنگيد تا آن‌كه سرانجام در ذي‌قعدة 72 ه‍ ق به دست محمد بن مروان برادر و فرماندة لشكر عبدالملك در نبردي ناجوانمردانه به قتل رسيد.
 
مصعب پيش از نبرد با عبدالملك به مزار اباعبدالله ـ عليه‌السّلام ـ آمد و اين بيت را زمزمه مي‌كرد: 
و إن الألي باللطف من آل هاشم 
تأسوا فسنوا للكرام التأسيا
 
شعبي ماجرايي را نقل مي‌كند كه بيان آن خالي از لطف نيست. ...

ادامه مطلب

[ شنبه 15 آذر 1393  ] [ 09:03 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.

تعداد کل صفحات : 30 :: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 >

درباره وبلاگ

این وبلاگ از دهه اول محرم کار خود را اغاز کرده و مطالب اون درباره محرم عزاداری ایثار امام و یارانش و پاسخگویی به شبهات میباشد
نويسندگان
آمار سایت
كل بازديدها : 66852 نفر
كل مطالب : 227 عدد
تعداد نظرات : 59 عدد
تاریخ ایجاد وبلاگ : جمعه 9 آبان 1393  عدد
آخرین بروز رسانی : جمعه 1 آبان 1394 
امکانات وب
روزشمار محرم عاشورا