ثـــــــــــار الله


آنچه مسلم است اين است که يکي از افرادي که در قيام مختار نقش مهمي داشت ، ابراهيم ابن مالک اشتر بود که به جرأت مي توان گفت که در اين قيام نقش فعالي ايفا کرده است.


ابراهيم بن مالک اشتر پس از فتح بزرگي که در مرز شام و عراق نصيبش شد وابن زياد و عمده لشکر شام را نابود کرد،به دستور مختار دراستان شمال غربي عراق به عنوان استاندار تام الاختيار ماند.
ظاهراً دشمنان مختار که به نقش آفريني چشمگير ابراهيم در قيام مختار آگاه بودند،براي ايجاد اختلاف بين آن دو توطئه کرده و در اين راه موفق هم شدند،لذا ابراهيم در ادامه کار از نهضت مختار کناره گرفت، از اين رو در پي حادثه حمله مصعب بن زبير در پيوستن به مختار تعلل و سستي مي ورزيد[1] و حتي گفته شده به نامه هاي مکرر و پشت سر هم مختار پس از شکست اوليه اش از قواي مصعب، توجهي نکرده، نزد او باز نگشت.[2]


از اينرو شايد بتوان حضور نداشتن ابراهيم در کوفه را از دلايل عمده شکست مختار از سپاه مصعب بن زبير برشمرد و نيز ممکن است بتوان گفت، همين کناره گيري او از مختار باعث شده بود که بعد از شهادت مختار مصعب بن زبير از يک سو و عبدالملک مروان از سوي ديگر در او طمع ببندند تا ابراهيم را که مردي پر نفوذ و مدير بود، را با خود همراه سازند؛ از اين رو مصعب نامه اي به ابراهيم نوشته به او وعده داد که در صورتي که حکومت ابن زبير را بپذيرد، امارت مناطق شمالي عراق را به او مي سپارد.[3] نامه ي مشابهي نيز از سوي عبدالملک مروان خليفه اموي شام به دست ابراهيم رسيد.[4]


ادامه مطلب

[ پنج شنبه 6 آذر 1393  ] [ 10:23 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]


خوارزمي مي‌گويد:

دشمنان آمدند و خيمه‌گاه را محاصره كردند. شمر هم با آنان بود. گفت: وارد شويد و لباسهايشان را غارت كنيد. آن گروه وارد شده و هرچه در خيمه بود برداشتند. حتي گوشواره از گوش ام‌كلثوم خواهر امام حسين ـ عليه السلام ـ هم درآوردند و گوش او را زخمي كردند. بر سر لباسهايي كه بر تن زنان بود نزاع مي‌كردند. قيس بن اشعت، قطيفه‌اي را كه حسين ـ عليه السلام ـ روي آن مي‌نشست برداشت. از اين رو به «قيس قطيفه» معروف شد. مردي از ازد به نام اسود، كفش آن حضرت را برداشت. آنگاه آن مردم به دنبال جامه‌ها و اسبها و شترها رفتند و آنها را غارت كردند.
ابن نما گويد:
آنگاه به غارت خانواده و همسران امام حسين پرداختند،روسري از سرها و انگشتر از انگشتها ، گوشواره از گوشها و خلخال از پاها در مي‌آوردند. مردي از سنبس پيش دختر امام حسين ـ عليه السلام ـ آمد و چادر را از سرش برگرفت و آنان بي لباس ماندند، دستخوش باد حوادث و بازيچه دستهاي تقدير و اندههاي بزرگ (آنگاه وي اشعاري از حسن بن ضحاك مي‌آورد كه به غمنامه عزيزان اهل بيت مرتبط مي‌شود.)


ادامه مطلب

[ پنج شنبه 6 آذر 1393  ] [ 10:20 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]

يکي از موضوعاتي که در رابطه با قيام عاشورا نيازمند بررسي است و متأسفانه کمتر مورد نقد وبررسي قرار گرفته است،شناخت دقيق تفکر سياسي – مذهبي نيروهاي عراقي است که در برابر قيام امام حسين(عليه السلام) صف آرايي کردند و در کوفه و کربلا حزب اموي را ياري رساندند.اهميت اين نقد وبررسي براي آن است که امروزه دشمنان اسلام وتشيع به مطرح کردن اين شبهه و دروغ بزرگ که خود شيعيان امام خود را به شهادت رسانده اند بدنبال آن هستند که تشيع را به دروغگويي و تحريف آنچه که خود مرتکب شده اند،متهم کنند.در منابع تاريخي گزارشهاي فراواني را مي يابيم که نشان مي دهد يک حرکت تبليغاتي عظيمي از همان روزهاي پس از واقعه کربلا بر ضد شيعيان کوفه به راه افتاده و از زبان افراد متعدد و بدون تمايز نيروها،پايگاه تشيع و در رأس آنان دعوت کنندگان اصلي از امام حسين(عليه السلام) را مجرم رديف اول معرفي کرده اند.بجز امويان نخستين کسي که تهمت مزبور را متوجه تمام دعوت کنندگان کوفي کرد،عبدالله بن زبير بود که از دعوت کنندگان به اشرار کوفه ياد کرد و آنان را به قيام بر ضد امام حسين(عليه السلام) و کشندگان او واصحابش معرفي نمود.(1)


ادامه مطلب

[ پنج شنبه 6 آذر 1393  ] [ 10:17 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]

 



حرم و بقعه اي که مدفن سر مطهر سيد الشهداست، يا مکاني که سر آن حضرت به آنجا هم برده شده است.به اين نام، دو محل يکي در شام و ديگري در مصر وجود دارد.در شام در عسقلان مسجدي بزرگ و ضريحي عظيم است که مردم آنجا را زيارت کرد تبرک مي جستند.

به نوشته سيد محسن امين: محلي در کنار مسجد جامع اموي در دمشق، که گويا محل نگهداري سر مطهر سيد الشهدا در ايام يزيد بوده و در خزانه آن ملعون نگهداري مي شده است همچنين وي مي نويسد: (در سفرنامه خويش) در مصر، زيارتگاه با شکوه و مقدسي است که مردم مصر، معتقدند سر ابا عبدالله الحسين در آنجا مدفون است و خلفاي مصر، آن را از شهر عسقلان (در فلسطين) آورده و طي مراسمي در مصر دفن کرده اند.

در همين زمينه در «اعيان الشيعه » مي نويسد: بنا به قول برخي، يکي از خلفاي فاطمي در مصر، ماموراني به عسقلان (بين مصر و شام) فرستاد و سري را برايش آوردند و گفت که سر حسين «ع » است.آن را به مصر آوردند و در محلي که الآن به نام مشهد يا مسجد راس الحسين معروف است دفن کردند.مردم مصر به اين محل علاقه نشان مي دهند و زن و مرد دسته دسته به زيارت آن مي روند و مراسم دعا و تضرع در آنجا مي گيرند.البته در اين که آن سر، سر امام حسين «ع » بوده، ترديد وجود دارد.

اين مسجد، اکنون نيز در قاهره وجود دارد، محل تجمع و مرکز محافل ديني و قرآني، بويژه در شبهاي ماه رمضان است و در ميلاد امام حسين «ع » هزاران نفر آنجا گرد مي آيند و حتي دست توسل به سوي خداي حسين «ع » دراز کرده و به برکت آن مکان، بيماران و گرفتاران شفا و نجات مي يابند.


ادامه مطلب

[ چهارشنبه 5 آذر 1393  ] [ 09:06 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]


محفلها و مجلسهايي که در سوگ حسيني و براي احياي خاطره عاشورا، در مساجد وحسينيه ها و منازل، در ايام عاشورا يا در روزهاي ديگر در طول سال برگزار مي شود و از پر برکت ترين آثار شهادت ابا عبدالله «ع » و زمينه مناسبي براي تبليغ و موعظه و تقويت آگاهي مردم به دين و علايق مذهبي است و در روايات نيز تاکيده شده که چنين مجالسي همواره برپا شود.طبق روايات، براي سيد الشهدا «ع » مجالس متعددي از سوي فرشتگان، جنيان، کروبيان، انبياي پيشين، رسول خدا و ائمه (ص) برگزار شده که بر شهادت مظلومانه آن حضرت گريسته اند.همچنين مجالسي که پس از حادثه عاشورا در کربلا، کوفه، شام، دير راهب، مدينه، مکه و... در همان سال حادثه برگزار شده است.مرحوم شيخ جعفر شوشتري بطور مبسوط، به توضيح اين مجالس پرداخته است و در هر کدام، مرثيه خوان، گريه کننده، زمان و محل آن را توضيح داده است.کل اين مجالس را به پنج دسته، تقسيم کرده است:

-مجالسي که قبل از خلقت آدم، برگزار شده است.

-مجالسي که بعد از آدم و قبل از تولد امام حسين «ع » برگزار شده است.

-مجالسي که قبل از شهادتش برگزار شده است.

-مجالسي که بعد از شهادتش در دنيا برگزار شده است.

-مجالسي که پس از فناي دنيا، در قيامت بر پا خواهد شد.


«مجالس حسيني » نيز، نام کتابي از علي محمد علي دخيل است (ترجمه مصطفي خبازان) که مجموعه اي از مقالات، درباره چهارده معصوم و معارف اهل بيت «ع » است. همچنانکه «مقتل » نام نوعي از کتابها در شهادت امام حسين «ع » است، مجلس و مجالس نيز نوعي کتب است که بخش بخش به بيان فضايل و مسايل مربوط به سيد الشهدا مي پردازد و براي وعاظ نوشته مي شود که از روي آن منبر روند و مطالبش را براي حاضران بگويند، به اين نام کتب متعددي نگاشته شده است.از جمله «المجالس الحسينية » که کتابي فارسي در اسرار شهادت امام حسين «ع » است.


ادامه مطلب

[ چهارشنبه 5 آذر 1393  ] [ 09:04 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]


در سال (1299 ه. 1881 م) و زمان حکومت تقي پاشا، والي بغداد، جهانگرد معروف فرانسوي «مادام ديولافوا» با شوهر مهندس خود پس از ديدار خود از ايران و بابل وارد کربلا شدند و از مدارس کربلا ديدن نمودند. او گفته که طلاب علوم ديني در آنها سکونت داشتند و مي گويد خواستيم از حرم ديدن کنيم که پاسبانان حرم از ورود ما جلوگيري کردند و حتي نگذاشتند که از دروازه ي رسمي شهر وارد شويم، از پشت سور وارد شهر شده و در يک خانه ي محقر و رطوبتي مستقر شديم. از پشت بام شهر را نگاه کرديم و از دور، بارگاه حسيني معلوم بود. قبه با طلا پوشيده شده و از آثار صفوي بود. عمده هدف مادام ديولافوا از زيارت کربلا، ديدن آثار باستاني حرم حسيني بود. او مي گويد: بالاخره به نتيجه ي مثبت نرسيديم و به ديدن «کنسول» ايراني رفتيم، جدا مرد شريفي بود و از ما پذيرايي بسيار عالي به عمل آورد و اصرار داشت که به منزل او وارد شويم. سرانجام قرار بر اين شد که از بالاي خانه هاي مجاور صحن خصوصيات حرم را مشاهده نمايند به شرط اينکه کلاه قرمز ترکي بر سرشان بگذارند تا اهالي متوجه نباشند که آنها خارجي هستند.


ادامه مطلب

[ چهارشنبه 5 آذر 1393  ] [ 09:02 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]

نذر، التزام به انجام يا ترک عملي به نحو خاص بخاطر خداست که با صيغه خاصي منعقد مي شود، مثل «لله علي...» و انجام آنچه که نذر شده واجب است و تخلف از آن گناه است و کفاره دارد.

علاقه مندان به اهل بيت و امام حسين «ع » گاهي انجام برخي از امور را نذر مي کردند تا ملزم شوند آن را ادا کنند، از قبيل: نذر زيارت امام حسين «ع »، عزاداري براي آن حضرت، برپايي مجالس و تعزيه و ذکر مصيبت، اهداي وسيله يا پولي براي حرم يا زوار، اطعام، شرکت در دستجات زنجيرزني و عزاداري، ساختن تکيه يا حسينيه و... اينگونه نذرها بطور طبيعي تامين کننده بخشي از هزينه هاي احياي عاشورا و ترويج خط اهل بيت «ع » است و به کمکهاي مالي و جنسي يا انجام خدمات مربوط به سيد الشهدا «ع » جنبه معنوي و قداست مي بخشد و افراد با افتخار به چنين کارهايي اقدام مي کنند.

در ميان مردم، سنتهايي همچون آش نذري، سفره نذري، گوسفند نذري، شله زرد، ترحلوا و... متداول است که اغلب با نذر، بر خود واجب مي سازند و در کنار آن مرثيه خواني انجام مي گيرد و اين اطعامها به ياد اهل بيت است.


ادامه مطلب

[ چهارشنبه 5 آذر 1393  ] [ 09:00 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 0 ]


پس از خطبه زينب «ع » در مجلس يزيد که اوضاع را بر ضد او متحول ساخت، يزيد ناچار اهل بيت را در خرابه اي بي سقف جاي داد.آنان سه روز در آن خرابه بودند و برحسين «ع » نوحه و عزاداري مي کردند.

رقيه، دختر خردسال امام حسين «ع » نيز درهمانجا پدر را در خواب ديد و پس از بيداري گريه سر داد و سر سيد الشهدا را برايش آوردند و با ديدن آن صحنه مرغ جانش پر کشيد و جان داد.

مدفن رقيه نيز همانجاست که بعدها حرمي برايش ساختند.


ادامه مطلب

[ شنبه 1 آذر 1393  ] [ 03:49 ب.ظ ] [ Ria1365 ] [ نظرات 3 ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.

تعداد کل صفحات : 30 :: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 >

درباره وبلاگ

این وبلاگ از دهه اول محرم کار خود را اغاز کرده و مطالب اون درباره محرم عزاداری ایثار امام و یارانش و پاسخگویی به شبهات میباشد
نويسندگان
آمار سایت
كل بازديدها : 64604 نفر
كل مطالب : 227 عدد
تعداد نظرات : 59 عدد
تاریخ ایجاد وبلاگ : جمعه 9 آبان 1393  عدد
آخرین بروز رسانی : جمعه 1 آبان 1394 
امکانات وب
روزشمار محرم عاشورا